Al Miaj Legantoj

Vi ne estas forgesitaj. La blogo daŭros. Dum la lastaj kelkaj tagoj mi ne skribis ĉar mi estas ĉe la 100a Universala Kongreso en Lillio. Bedaŭrinde, mi ne havas la tempon por verki aliajn artikolojn. Antaŭ mi eliris mian domon, mi demandis min ĉu mi devas afiŝi noton ke mi havus ferion. Finfine, mi diris ne. “Mi havas multe de blogaĵojn. Neniu noticos se mi ne verkas.” Mi malpravas.

Do, mi pardonpetas, miaj karaj legantoj. Ŝajnas ke kelkaj aliaj kongresanoj sciis ke mi ĉeestus, sed hodiaŭ, viro haltis kaj diras al mi ke li legas mian blogon. La sama okazis je aliaj tempoj dum de la kongreso (sed, ne la sama viro).

---

You can follow my blog on Twitter (@impofthediverse) or on Facebook. If you like this post, share it with your friends. If you have a comment just for me, e-mail me at impofthediverse@gmail.com.

---

This blog runs solely on ego! Follow this blog! Comment on this post! Let me know that you want to read more of it!

Poeta Momento — La Ŝipeto

Ne ŝipeto, sed boato.

I’ll start this off in English, even though this might be a moment to do a post completely in Esperanto. There is a wealth of literature in Esperanto; at one point I toyed with the idea of finding poems, essays, and stories and making them more accessible on the web (yeah, you can search through old issues of various magazines, but sometimes that gets a little frustrating). I haven’t done it (in part, because it’s a big task), but I still think about it from time to time.[1]

A simpler idea that I’ve also toyed with would be to have an Esperanto poem once a week or so, much in the manner done (until recently) by Andrew Sullivan’s blog, The Daily Dish.[2] It’s easier, but I’ve still kept putting it off, but here is the first attempt at including a poem on this blog. Not one of mine,[3] but instead one from the January 1896 issue of Lingvo Internacia. Lingvo Internacia was, for a period, the main magazine of the Esperanto movement, a successor to La Esperantisto, but in 1896 its glory days (and eventual decline) are still ahead of it, and it’s the ambitious magazine of the Klubo Esperantista en Upsala (the Upsala Esperantist Club).

---

You can follow my blog on Twitter (@impofthediverse) or on Facebook. If you like this post, share it with your friends. If you have a comment just for me, e-mail me at impofthediverse@gmail.com.

---

This blog runs solely on ego! Follow this blog! Comment on this post! Let me know that you want to read more of it!

Via Zamenhof-Numero

Ni havas lian numeron

En la fruaj tagoj de la Esperanto movado, Dr. Zamenhof donis numerojn al la fruaj esperantistoj kiuj sendis iliajn nomoj al li. Certe, li esperis ke la numero kreskus al 10,000,000. Bedaŭrinde, ŝajnas ke la numero kreskis nur al la malaltaj miloj antaŭ novaj esperantistoj ne plu recevis numerojn. Certe, mi scivolas kiom da homoj esperantigis antaŭ mi (kaj kiom post mi). Tio estas nesciebla.

La plej granda numero kion mi trovis estas 19,197 kio estas la Esperanto-numero de M. F. Ĉasovitin, kiu estis studento en Varsovio, Pollando. Li esperantigis en 1907 (kaj estas en la 1908a jarlibro). Laŭ Vikipedio, la listo daŭris ĝis 1909, kun la numbro 21,915. Bedaŭrinde, mi ne povas trovi la jarlibrojn por la jaro 1909. Kiom pli da esperantistoj estas antaŭ mi esperantigis en 1981? Ŝajnas al mi ke la tuta listo estus interesa. Tio donus al ni bonan bildon de la frua movado. (Ŝajnas ankaŭ ke la tuta serio estis re-eldonita per Ito Kanzi, “Ludovikito.”)

---

You can follow my blog on Twitter (@impofthediverse) or on Facebook. If you like this post, share it with your friends. If you have a comment just for me, e-mail me at impofthediverse@gmail.com.

---

This blog runs solely on ego! Follow this blog! Comment on this post! Let me know that you want to read more of it!

Du Esperantistinoj en Meksiko

Kapo de Zamnao, el
artikolo de von Schenck

Mi ne diras ke nur ĉar du virinoj pasigas kvindek jarojn de iliaj vivoj kune ili certe estis lesboj. Mi diras ke por lesboj en la fino de la jarcento ĉi tio estis tipa. La Grafino von Schenck kaj Fraŭlino Nohl eble simple estis du maljunaj fraŭlinoj, ambaŭ naskita en Germanio, kiu iris por pli simpla vivo en Meksiko kaj dediĉis sin al la instruado de Esperanto al la blinduloj.

Certe, ili pasis la plej grandan parton de siaj vivoj kune. En 1915, kiam ili venis al la atento de la Omaha Daily Bee,[1] ili ambaŭ estis en siaj 70aj jaroj. Mi ne sukcesis trovi naskiĝtagon por unu el ili, sed Natalia von Schenck estis naskita ĉirkaŭ 1840 kaj ŝia kunulo, Alicia L. Nohl, en ĉirkaŭ 1845. La ĝenerala manko de registroj por la du estas probable pro lia trankvila vivo inter blinduloj en Meksiko dum kvardek jaroj. Do, ili estis en siaj dudekaj jaroj, kiam ili renkontiĝis.

---

You can follow my blog on Twitter (@impofthediverse) or on Facebook. If you like this post, share it with your friends. If you have a comment just for me, e-mail me at impofthediverse@gmail.com.

---

This blog runs solely on ego! Follow this blog! Comment on this post! Let me know that you want to read more of it!